Een logopediste die jarenlang werkzaamheden binnen een praktijk verrichtte, was volgens de kantonrechter toch geen werknemer. De zaak laat zien dat werken binnen de kernactiviteiten van een organisatie niet zonder meer betekent dat er sprake is van schijnzelfstandigheid. Beslissend is de totale werkelijkheid van de samenwerking.

Rechtbank Zeeland-West-Brabant deed uitspraak op 13 februari 2026 (ECLI:NL:RBZWB:2026:1391). Het betreft dus geen nieuwe uitspraak van oktober, maar een relevante bestaande uitspraak voor de aanhoudende discussie over zzp-inhuur in de zorg.

Logopediste stelde dat zij werknemer was

De logopediste werkte sinds april 2024 op basis van een overeenkomst van opdracht voor een dyslexie- en logopediepraktijk. Ze factureerde behandelingen en schreef zich later in bij de Kamer van Koophandel. De praktijk wilde wegens veranderende fiscale regels naar een arbeidscontract overstappen. Toen partijen daarover geen overeenstemming bereikten, eindigde de samenwerking. Daarna ontstond een geschil over de aard van de arbeidsrelatie en de beëindiging.

Feitelijke vrijheid gaf de doorslag

De kantonrechter keek naar het geheel van omstandigheden. De logopediste mocht haar behandelingen zelfstandig vormgeven, bepaalde in belangrijke mate haar planning en had geen vergelijkbare gezagsrelatie als een werknemer. Dat haar werkzaamheden tot de reguliere dienstverlening van de praktijk behoorden, was onvoldoende om anders te oordelen.

Een contract met het opschrift ‘overeenkomst van opdracht’ is op zichzelf nooit beslissend. Ook inschrijving bij de Kamer van Koophandel of facturering is niet genoeg. Wie wil nagaan hoe deze elementen samenkomen, kan terecht bij onze zelftoets voor zelfstandigheid en de uitleg over de Wet DBA en schijnzelfstandigheid.

Wel recht op vergoeding bij beëindiging

De rechter stelde vast dat geen arbeidsovereenkomst bestond, maar kende de logopediste wel een vergoeding toe wegens de beëindiging van de opdracht zonder correcte opzegtermijn. Volgens de beschikking ging het om € 2.264,52 bruto, plus rente. Zelfstandig werken sluit contractuele rechten bij opzegging dus niet uit.

Geen algemene vrijbrief voor de zorg

De uitspraak betekent niet dat alle zorgprofessionals die soortgelijk werk doen automatisch zzp’er zijn. De mate van inhoudelijke aansturing, keuzevrijheid, planning, ondernemersrisico en andere omstandigheden kunnen per opdracht sterk verschillen. Het is juist deze feitelijke beoordeling waarop opdrachtgevers bij de bestaande regels moeten letten.

Ondertussen ligt sinds 1 oktober 2026 de voorgestelde Zelfstandigenwet ter consultatie. Die moet meer zekerheid vooraf bieden, maar is nog geen geldend recht. Lees onze analyse van de Zelfstandigenwet en de twee toetsen.

Bron: Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 13 februari 2026, ECLI:NL:RBZWB:2026:1391.